Αφιέρωμα σε ντόπιους καλλιτέχνες - ΑΝΘΗ ΒΑΛΣΑΜΑΚΗ

Ανθή Βαλσαμάκη – Αγιογράφος

Η Ανθή Βαλσαμάκη, είναι απόγονος του Γιαννιού Νικολαίδη – Χατζησταμάτη (1800 – 1885 ), μακρινού ξάδελφου του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη,  ο οποίος τον αναφέρει σε διήγημά του με τίτλο «το Χατζόπουλο», χώρια από την πλούσια δράση του ως δικηγόρος και συμβολαιογράφος του νησιού και πληρεξούσιος Σκοπέλου στην Β΄Εθνοσυνέλευση του 1863, υπήρξε θεμελιωτής της οικογενειακής παράδοσης. Η οικογένεια Νικολαίδη ήταν αυτή που δώρησε το 1991  την οικία  όπου στεγάζετε σήμερα το Λαογραφικό Μουσείο Σκοπέλου.  Είναι Πτυχιούχος του Τμήματος Σκηνογραφίας της Σχολής Βακαλό και της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Εργαστήρι Αγιογραφίας κ. Ξυνόπουλου).

   Η αγιογραφία για αυτήν δεν αποτελεί μόνο ένα επάγγελμα, αλλά μια στάση και ουσία ζωής με την πίστη ως ζωτική ενέργεια που τη βοηθά να πορεύεται. Τα βήματα της στην αγιογραφία οδηγήθηκαν μέσα από προσωπικά της βιώματα, όπως οι επισκέψεις της στην παιδική ηλικία στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στη Νάξο. Επηρεάστηκε επίσης, πάρα πολύ από την γιαγιά της Ανθή, μια  ιδιαίτερα δυναμική γυναίκα, η οποία μετέφερε το όνειρο της στην ίδια, και την έβαλε στον κόσμο των χρωμάτων. 

 Είναι μια από τις ελάχιστες γυναίκες αγιογράφους που έχουν τη δυνατότητα να εικονογραφήσουν το εσωτερικό ναών μέσω της ειδικής ευλογίας του Οικομενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Εργάζεται για το Μουσείο Μπενάκη επι 25 χρόνια ως υπεύθυνη του Αγιογραφικού Εργαστηρίου του Μουσείου. 

 Το αγιογραφικό εργαστήρι λειτουργεί με τη μορφή σεμιναρίων όλο τον χρόνο, όπου στη διάρκεια των μαθημάτων γίνεται θεωρητική και πρακτική προσέγγιση πάνω στη συλλογή των Βυζαντινών Εικόνων του Μουσείου. 

   Το αγαπημένο της έργο είναι η  εικόνα που απεικονίζει το πρόσωπο της Παναγίας με τις πέντε διαφορετικές καταγραφές συναισθημάτων πόνου, μια εικόνα που αντικατοπτρίζει τον εαυτό της στην δύσκολη φάση θανάτου που βίωσε πολύ αγαπημένου της προσώπου.  Έχει εκπονήσει μελέτη που αφορά  τον Ακάθιστο Ύμνο με τις αγιογραφικές αναλύσεις των 24 οίκων του,  και έχει εκδώσει   βιβλία με θέμα τη Βυζαντινή Τέχνη, τα οποία βρίσκονται στο Μουσείο Μπενάκη. Όπως η ίδια αναφέρει  «στις παραδοσιακές οικογένειες αγιογράφων επικρατεί η αντίληψη πως η βαθειά θεολογική σημασία των εικόνων προσδίδει συμβολικό χαρακτήρα και στα ίδια τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τους.

 Το φυσικό ξύλο όπου αγιογραφείται η εικόνα συμβολίζει το ξύλο όπου Σταυρώθηκε ο Ιησούς, το λινό ύφασμα που επικολλάται στο ξύλο συμβολίζει τα ταφικά ρούχα του Χριστού, ο χρυσός στον κάμπο η στο φωτοστέφανο καταργεί τον χώρο και τον χρόνο και η ανάμειξη των χρωμάτων με την αβγοτέμπερα – κρόκος αβγού με ξύδι – συμβολίζει το σπέρμα της ζωής , την αναγέννηση , σε συνδυασμό με το ξύδι που έδωσαν στον Χριστό στον Σταυρό. Ο θάνατος και η γέννηση συνυπάρχουν στην κατασκευή μιας εικόνας».

Συνέντευξη της Σπυριδούλας Μπετσάνη, απο την έκδοση του περιοδικού Discover Skopelos 2015.

Λόγος Λήξης Διδακτικής Χρονιάς

Φίλες και φίλοι καλησπέρα!! 

Σας καλωσορίζουμε στη μεγάλη γιορτή του Συλλόγου μας, στο «Διήμερο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων για το κλείσιμο της χρονιάς».

 Ευχαριστούμε για τη στήριξη  της προσπάθειας μας  να προάγουμε τον πολιτισμό και να αναδείξουμε σε δύσκολους καιρούς τα ήθη και τα έθιμα του τόπου.

 Στην εποχή μας που πολλά παραδοσιακά πράγματα ισοπεδώνονται και δυστυχώς όλο και λιγότεροι νέοι ασχολούνται με τη διατήρηση  εθίμων και ηθών , νιώθουμε ακόμα μεγαλύτερη την υποχρέωση να διατηρήσουμε την παράδοση. Μπορεί να ακούγεται γραφικό και χιλιοειπωμένο, είναι όμως η πραγματικότητα. Αν αδρανήσουμε,  αν δεν στηρίξουμε  και δεν συμβάλλουμε όλοι σε τέτοιες προσπάθειες τα παιδιά μας θα μεγαλώσουν χωρίς μνήμες, χωρίς ιστορία.

 Σε πείσμα των καιρών και ενώ η κρίση που βιώνουμε έχει ταρακουνήσει συθέμελα τόσο  τις οικογένειές μας  όσο και τη  Χώρα , εμείς επιμένουμε και μέσα από τη συνεργασία και την ενότητα, που χαρακτηρίζουν τέτοιου είδους εκδηλώσεις, στέλνουμε το μήνυμα πως σε κάθε περίπτωση η ενότητα , η ομοψυχία και η στήριξη είναι τα στοιχεία, που δημιουργούν γεφύρια για να διασχίζουμε και να προσπερνάμε ορμητικούς ποταμούς   και χείμαρρους.

 Μπορεί πολλές φορές να διαφωνούμε και να αντιλογούμε ως Δ.Σ. όμως πάντα καταφέρνουμε και μετατρέπουμε τις  διαφορές μας σε "επικοδομητικές διαφωνίες", που μας εξελίσουν και μας πάνε ένα βήμα πιο κοντά στους κοινούς μας στόχους. Οι στόχοι μας είναι ξεκάθαροι και αγνοί, το έχουμε αποδείξει εξάλλου, κανείς δεν έχει να κερδίσει κάτι προσωπικό πέρα απο την ηθική ικανοποιήση της προσφοράς. Αντίθετα πολλές φορές έχουμε χάσει, χρόνο απο την προσωπική και οικογενειακή μας ζωή και πολλές φορές και χρήμα. Βλέποντας όμως όλα αυτά τα παιδιά, τα δικά μας και τα δικά σας, παίρνουμε κουράγιο, δύναμη και συνεχίζουμε για να ανέβουμε ακόμα λίγο ψηλότερα.

 Φίλοι και φίλες,

Απόψε και αύριο κλείνουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την χρονιά. Μια χρονιά δημιουργική και δραστήρια, μια χρονιά με πολύ εθελοντισμό, υπερβάλλοντα ζήλο αλλά και πολύ δουλειά.

 Δουλειά, που έφερε τα εξής αποτελέσματα:
    Τη δημιουργία του «Πολιτιστικού Κέντρου» του Συλλόγου ,  όπου φιλοξενεί μηνιαίως με δραστηριότητες, τουλάχιστον 150 παιδιά και ενήλικες.
    Τη λειτουργία μαθημάτων παραδοσιακού χορού με σύνολο 130 χορευτών.

    Τη λειτουργία μαθημάτων μπαλέτου και μοντέρνου χορού με σύνολο 70 μαθητών.
    Την για πρώτη φορά, λειτουργία καλλιτεχνικού εργαστηρίου με σύνολο 70 μαθητών.
      Τη λειτουργία εκμάθησης μουσικών οργάνων με σύνολο 30 μαθητών.

    Την διοργάνωση εκδηλώσεων για τοπικά έθιμά και παραδόσεις όπως η αποκριά στη Σκόπελο.
   Την ενημέρωση των σχολείων από άτομα του Δ.Σ για τη σωστή αναβίωση των εθίμων, όπως της Τράτας.
    Την διεξαγωγή εσπερίδας ψυχολογίας.
    Τη συμμετοχή του Συλλόγου από το τμήμα του Παραδοσιακού χορού σε δεκάδες χορευτικά φεστιβάλ.

     Την εκπροσώπηση του νησιού και την προβολή της παράδοσης μας από το τμήμα παραδοσιακού χορού του Συλλόγου.

   Την προβολή  της τοπικής ιστορίας, των εθίμων, ηθών, παραδόσεων και λαϊκών τεχνών μέσω της διαδικτυακής σελίδας του Συλλόγου.
     Την έρευνα και καταγραφή για την τοπική ενδυμασία.

   Τις καθιερωμένες πια πολιτιστικές εκδηλώσεις για το κλείσιμο της χρονιάς.

 Την προετοιμασία και τη διοργάνωση της «Σκοπελίτικης Εβδομάδας» που θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο.

Θα μπορέσουμε να προσθέσουμε και άλλα στη λίστα αλλά δυστυχώς ο χρόνος δεν επαρκεί.

Φίλοι και φίλες, η δουλειά αυτή άξιζε τον κόπο διότι αμειφτήκαμε με τη στήριξη σας, την εμπιστοσύνη σας, τον ενθουσιασμό σας και την αγάπη σας . Αμειφτήκαμε από την μεγάλη συμμετοχή των παιδιών στις δραστηριότητες του Συλλόγου μας,  και νιώθουμε περήφανοι , που μπορέσαμε να τα απασχολήσουμε δημιουργικά, ωθώντας τα να χρησιμοποιήσουν  το μυαλό και τη φαντασία τους, ωθώντας τα να κοινωνικοποιηθούν και να ψυχαγωγηθούν να άγουν δηλαδή την ψυχή τους στις τέχνες, στον πολιτισμό και στην παράδοση.

Κλείνοντας θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους μαθητές μας, του δασκάλους μας και τους εθελοντές μας.  Να ευχαριστήσουμε όλους εσάς που λίγο ή πολύ έχετε βοηθήσει ηθικά και πρακτικά σε κάθε κάλεσμα του Συλλόγου μας!!!!!!!

Η κινητήριος δύναμη μας , είναι η δική σας αποδοχή και η δική σας αγάπη και αν κάποιες φορές μπορεί να κάναμε κάποια λάθη σας ευχαριστούμε για την κατανόηση γιατί δεν είμαστε επαγγελματίες, είμαστε άπειροι εθελοντές με πολύ μεγάλη αγάπη για το νησί μας, που μαθαίνουμε χρόνο με το χρόνο .

Καλό καλοκαίρι και Ραντεβού τον Σεπτέμβρη !!!!!!!!!

  

ΤΕΛΟΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ - ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

Κλείσιμο Διδακτικής Χρονιάς για τον Πολιτιστικό και Λαογραφικό Σύλλογο Σκοπέλου 

Με συγκίνηση και μεγάλη χαρά πραγματοποιήθηκαν οι τρεις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Συλλόγου για το τέλος της διδακτικής χρονιάς.

 Την Κυριακή 28 Μαΐου πραγματοποιήθηκε,  η εκδήλωση του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου στον Ορφέα, όπου μικροί και μεγάλοι καλλιτέχνες παρουσίασαν τα δημιουργήματα τους στο πλαίσιο έκθεσης. Παράλληλα, τα παιδιά παρουσίασαν ένα αστείο  θεατρικό δρώμενο και απήγγειλαν ποιήματα. 

Στο κατάμεστο από κόσμο αμφιθέατρο του Δημοτικού Σχολείου Σκοπέλου ακολούθησε με πολύ μεγάλη επιτυχία  το διήμερο εκδηλώσεων του  Συλλόγου  την Παρασκευή 2 Ιουνίου και το Σάββατο 3 Ιουνίου.

 Την πρώτη μέρα, εννέα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου  χόρεψαν σε παραδοσιακούς ρυθμούς απο κάθε πλευρά της Ελλάδας. Ιδιαίτερη στιγμή αποτελούν οι εμφανίσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου Αλοννήσου και του Συλλόγου Γυναικών Σκιάθου. Μικροί και μεγάλοι χορευτές χειροκροτήθηκαν θερμά από το κοινό ενώ η ορχήστρα ταλαντούχων μουσικών που συνόδευε τα χορευτικά συγκροτήματα έδωσε μια ιδιαίτερη ζωντάνια στην εκδήλωση. 

Από τις ομορφότερες στιγμές της βραδιάς ήταν η κίνηση του Πολιτιστικού και Λαογραφικού Συλλόγου Σκοπέλου να προσφέρει ως δώρο στους υπόλοιπους παρευρισκόμενους συλλόγους, καλάθι με τοπικά προϊόντα του νησιού εις ένδειξη της καλής συνεργασίας και της ενίσχυσης των σχέσεων μεταξύ των νησιών των Βορείων Σποράδων. Η εκδήλωση έκλεισε με χορευτές και κοινό να χορεύουν σε παραδοσιακούς ρυθμούς μέσα σε ένα κλίμα αυθορμητισμού και πηγαίας χαράς. 

  Την δεύτερη μέρα των εκδηλώσεων οι παραδοσιακοί χοροί έδωσαν την θέση τους στο μπαλέτο και τους μοντέρνους χορούς από μικρούς χορευτές. Μικρές μπαλαρίνες υπό τους ήχους της κλασσικής μουσικής μάγεψαν το κοινό αποσπώντας ένα δυνατό χειροκρότημα. 

Ενώ τα παιδιά του μοντέρνου χορού ενθουσίασαν το κοινό με τις χορευτικές τους ικανότητες και την αστείρευτη ενεργητικότητα τους. Στη συνέχεια οι θεατές παρακολούθησαν το μουσικό πρόγραμμα από παιδιά του τμήματος εκμάθησης μουσικών οργάνων. 

Τα παιδιά ταξίδεψαν το κοινό με τραγούδια της έντεχνης, λαϊκής και ρεμπέτικης μουσικής. Στο τέλος της βραδιάς διεξήχθη η κλήρωση της λαχειοφόρου με τους εκπροσώπους του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου να ανακοινώνει τους τρεις τυχερούς λαχνούς. Οι νικητές που ανέδειξε η κλήρωση είναι ο Βασίλης Σπύρου, ο οποίος κέρδισε μια τηλεόραση 32’, η Πελαγία Τυριτίδου, η οποία κέρδισε έναtabletκαι η Ουρανία Χατζηδρόσου η οποία κέρδισε ένα smartphone. 

Για την επιτυχημένη έκβαση του διημέρου πολιτιστικών εκδηλώσεων, ο Πολιτιστικός και Λαογραφικός Σύλλογος Σκοπέλου ευχαριστεί πολύ :

Τον Δήμο Σκοπέλου.

Την ANES lines, τους επιχειρηματίες Νίκο Γιακείμ, Χρήστο Λεμονή, Νίνα Κολτσίδη, Γιώργο Σκλάβο και Γιάννη Φραντζέσκο καθώς και το ταξιδιωτικό γραφείο Dolphin για την ανιδιοτελή προσφρά τους.

Την Κατερίνα Τσιουρή για την  παρουσίαση, την Δάφνη Χλιβερού για την μετάφραση, τον Κωστή Αμπελάκια για την ρύθμιση του ήχου και του φωτισμού, τον Βιργίλιο Τσιούλη για τις φωτογραφίες, την Κατερίνα Μπετσάνη για την δωρεά των παιδικών, τοπικών  παραδοσιακών φορεσιών  στο Σύλλογο  και όλους τους εθελοντές που συνέβαλαν σε αυτή τη διοργάνωση. 

 Τέλος θερμά και εγκάρδια ευχαριστήρια στους:

 Σουζάνα Χριστίνη, δασκάλα παραδοσιακού χορού,

 Νίνα Γουλφ,  δασκάλα μπαλέτου και μοντέρνου,

 Κωνσταντίνο Σουρμαΐνη, δάσκαλο κιθάρας,

Γιώργο Μπετσάνη,  δάσκαλο ακορντεόν, αρμονίου και πιάνου

Γιώργο Αναγνώστου και  Κωστή Λεμονή,  δασκάλους μπουζουκιού,

Λίνα Λεμονή, Μεταξία Αρμένη και Λευκή  Σοχού, δασκάλες καλλιτεχνικού εργαστηρίου.  

 Τέλος, ο Σύλλογος ευχαριστεί  τους γονείς και τα παιδιά για την εμπιστοσύνη και τη συμμετοχή τους στις δραστηριότητες του Συλλόγου. 

Καλό καλοκαίρι και ραντεβού τον  Σεπτέμβρη! 

ΤΟ Δ.Σ.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΩ, ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ!!!!!!!!!!

Σύμβουλες για  ηρεμία, χαλάρωση και μια πιο  ξέγνοιαστη ζωή,   άκουσε το κοινό , που παρευρέθηκε στην εκδήλωση του Συλλόγου με θέμα "Θέλω να ζω, να χαίρομαι", απο την ψυχολόγο και μέλος του Συλλόγου κα. Μάρω Ροδοπούλου Μαυρογιάννη.
Μια ενδιαφέρουσα και αισιοδόξη ομιλία,  ένα φως προς το δρόμο της αυτογνωσίας, του αυτοελέγχου και μιας καλύτερης ποιοτικά ζωής.
Το Δ.Σ  του Συλλόγου ευχαριστεί  θερμά την κα. Μάρω Ροδοπούλου Μαυρογιάννη και όλους όσους παρευρέθησαν.

Αφιέρωμα σε ντόπιους καλλιτέχνες: Βιολέττα Σοφικίτου.

Βιολέττα Σοφικίτου – Ζωγραφική σε πιάτα και γυάλινα αντικείμενα.

   Η  Βιολέττα Σοφικίτου, είναι μια αθόρυβη καλλιτέχνις, ένας πολυτάλαντος άνθρωπος. Το ανήσυχο πνεύμα της, απ’ όταν ήταν μικρό παιδί ακόμη, την οδήγησε να γράφει στα «κρυφά» τους θρύλους και τις παραδόσεις του νησιού, που τις εξιστορούσουν οι γονείς της και ο παππούς της. Στα κρυφά,  γιατί τότε οι γονείς δεν άφηναν τα παιδιά τους να μάθουν γράμματα, παρά μόνο ο παππούς της, της έλεγε «θέλω να γίνεις δασκάλα για να μαθαίνεις στα παιδιά αυτά που σου αφηγούμαι». Έτσι η Βιολέττα παρακινημένη από τον παππού και συνεπαρμένη από τις ιστορίες που είχε μάθει, κλείδωνε την πόρτα του δωματίου της, έβαζε ένα σεντόνι στις χαραμάδες της για να μην βγαίνει το φώς  και άναβε τον λίχνο, για να γράψει όλα αυτά που είχε ακούσει. 

  Οι επισκέψεις που έκανε στα «αρχοντόσπιτα» της Σκοπέλου, όπως η ίδια χαρακτηριστικά αναφέρει την έφεραν σε επαφή, με τα διακοσμητικά πιάτα, τα οποία έφερναν οι πλούσιοι ναυτικοί και καραβοκύρηδες για να στολίσουν το σπίτι τους. Είχε τόσο πολύ ενθουσιαστεί με αυτά, που όταν γυρνούσε στο σπίτι της, έπαιρνε ένα φύλλο από λαχανίδα, το γύριζε ανάποδα και χάραζε με ένα κλαδάκι, τα εντυπωσιακά σχέδια που είχε δει και την είχαν γοητεύσει. Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας της, δεν της επέτρεψε να ασχοληθεί με αυτό που αγαπούσε, καθώς δεν υπήρχε η πολυτέλεια για την απόκτηση της πρώτης ύλης. 

  Ξεκίνησε να ζωγραφίζει πιάτα, όταν έκανε τις προετοιμασίες για το γάμο της, για να στολίσει το σπίτι της. Τα έργα της είδαν τότε οι κυρίες κάποιων εύπορων οικογενειών και της ζήτησαν να ζωγραφίσει γι’ αυτές και κάπως έτσι ξεκίνησε η επαγγελματική της καριέρα. 
 Κάνοντας αυτό που πρωτίστως αγαπά και θαυμάζει ζωγράφιζε και ζωγραφίζει πιάτα, δίσκους και διάφορα γυαλιά, τα οποία όλα αποτελούν έργα τέχνης. Τα σχέδια αντανακλούν τον πολιτισμό όλου του κόσμου,  όπου ταξίδευαν οι έμπειροι ναυτικοί, αψηφώντας τον κίνδυνο. Ρώσικα, Βενετσιάνικα, εγγλέζικα, κινέζικα, γαλλικά, κωνσταντινοπολίτικα και πιο σπάνια ροδίτικα (τα μοναδικά που υπήρχαν στην Ελλάδα) σχέδια, που απεικονίζουν κυρίως λουλούδια, πουλιά, τοπία της φύσης. Στην συλλογή των σχεδίων της έχει προσθέσει και την σκοπελίτικη φορεσιά. 

 Τα ζωγραφίζει με σμαλτομπογιά και απαιτείται υπομονή, αγάπη και φυσικά ταλέντο. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν στην Σκόπελο, χτιζόταν μια εκκλησία, στους εξωτερικούς τοίχους της, εντοίχιζαν διακοσμητικά πιάτα, όπως αυτά στην Παναγία Ελευθερώτρια Σκοπέλου. 

 Έχει  ζωγραφίσει πίνακες και έχει γράψει  για  τους θρύλους και τις παραδόσεις της Σκοπέλου. Τη δεκαετία του 1990 το Λαογραφικό Μουσείο Σκοπέλου εξέδωσε το βιβλίο «Θρύλοι και Παραδόσεις της Σκοπέλου» , έργο δικό της, στο οποίο περιλαμβάνει 18 πίνακες, που απεικονίζουν τους θρύλους του νησιού. 

Συνέντευξη - Κείμενο - Επιμέλεια: Σπυριδούλα Μπετσάνη

Φωτό: Eφημερίδα Βόρειες Σποράδες

2017

" ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗ ΣΚΟΠΕΛΟ"

Με μεγάλη προσέλευση κόσμου πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 12/02, η εκδήλωση "Απόκριες στη Σκόπελο".  Μια εκδήλωση που περιείχε συγκίνηση, νοσταλγία , γέλιο , χαρά και ικανοποίηση.  
Τα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου, διάβασαν την περιγραφή των αποκριάτικων  εθίμων και τραγουδιών απο τα βιβλία των Αδαμαντίου Σαμψών "Σκοπέλου Λαϊκός Πολιτισμός", Νίκου Νικολαϊδου "Σκοπελίτικοι Παλμοί", Ιζαμπέλ Ντέμψη "Τα μυστικά του Σκοπελίτικου Καρναβαλιού" και κείμενα της Σπυριδούλας Μπετσάνη με παράλληλη προβολή φωτογραφιών απο την Εφημερίδα Βόρειες Σποράδες και Skopelos Web. 
 Ακολούθησε η ακρόηση ηχογραφημένων τραγουδιών απο παλιούς και η προβολή βίντεο απο "Καλές" του 1997, απο το αρχείο της Κατερίνας Λεμονή Μπετσάνη. 
Τέλος το Δ.Σ. του Συλλόγου προσέφερε στους επισκέπτες σπιτικό ρυζόγαλο και γαλακτομπούρεκο.
 Αξίζει να σημειωθεί οτι την πρώτη της εμφάνιση έκανε η κ. Συνιορίτσα Σκλάβου στην εκδήλωση αφού αναπλήρωσε ως μέλος Δ.Σ. την θέση που έμεινε κενή έπειτα απο την παραίτηση της Μαγδαληνής Στιβαχτή. Καλή Αποκριά και εις άλλα με υγεία!

Η "ΑΜΜΟΣ"...........μνήμες της Σπυριδούλας

          Κάπως έτσι θυμάμαι και εγώ το νησί μου.....μια μεγάλη, ζεστή παραλία. Μπρός τα πόδια μας η θάλασσα, φορούσαμε το μαγιό και τα τσόκαρα, ανοίγαμε την πόρτα του σπιτιού μας και τρέχαμε στην "Άμμο". Η γιαγιά μου καθόταν απέναντι στο παλιό ταχυδρομείο και με αγνάντευε, εγώ περήφανη, που ήμουν μόνη  τάχα  στην αμμουδιά, τσαλαβουτούσα όλη την ώρα στο νερό, κάνοντας βουτιές και κατακόρυφα ώσπου στο τέλος βούλωναν τα αυτιά μου . Λιαζόμουν στην άμμο για να μαυρίσω χωρίς να νοιάζομαι αν οι ακτίνες του ήλιου ήταν επικίνδυνες και επιδείκνυα το μπλε μπικίνι, που μου είχε στείλει η νονά μου από την Αθήνα  με ύφος "εκατό Καρδιναλίων". 

  Το απόγευμα μαζεύονταν και άλλα παιδιά και μπαίναμε στα βαθιά. Γελούσαμε γιατί γνωρίζαμε ότι  όπου και να πατούσαμε ήταν ρηχά, μέχρι ενός σημείου βέβαια αφού οι ιστορίες για την ύπαρξη πηγαδιών στον βυθό της, μας είχαν λίγο τρομοκρατήσει.

  Το  βράδυ πηγαίναμε στην «καντίνα» να φάμε σουβλάκι, καλαμάκι με ψωμάκι ψημένο, τα μετρούσα και αυτά μαζί με τα παγωτά και τα μπάνια καθώς τη δεκαετία του 80’ μόνο το καλοκαίρι μπορούσαμε να τα απολαύσουμε. Είχε όμως και αυτή η προσμονή τη γλύκα της, έδινε άλλη γεύση στο σουβλάκι και το παγωτό. Μετά παιχνίδι στο «Ηρώων» και δίπλα ακριβώς από αυτό στην «παιδική χαρά».  Οι γονείς ρέμβαζαν στα «Καράβια» ή γευμάτιζαν στην «Πίτσα» του Κεχριώτη και εμείς παίζαμε, γελούσαμε, τσακωνόμασταν και πάλι αγαπιόμασταν έτσι απλά και εύκολα, όπως μπορούν να κάνουν τα παιδιά.

  Τον χειμώνα βρισκόμασταν κάθε μεσημέρι στον «Συνεταιρισμό» , εγώ, η Καίτη, η Μάχη, η Μαρία, ο Σταμάτης, ο Παντελής, ο Κωστάκης……. «κλέφτες και αστυνόμοι», «στρατιωτάκια ακούνητα», «μήλα», «κρυφτοκυνηγητό» και ότι άλλο μπορεί να βάλει η φαντασία ενός παιδιού ….φτιάχναμε εστιατόρεια, σπίτια, κρυσφήγετα, σκαρφαλώναμε στα δέντρα , τις σκεπές, γέλια, φασαρία, τρέξιμο και σκόνη. Μαζευόμασταν μόνο για να δούμε στην τηλεόραση την εκπομπή «Ουράνιο Τόξο» και μόλις τελείωνε βγαίναμε πάλι έξω από την  Παναγία Ελευθερώτρια, μέχρι να ανάψει ο στύλος της ΔΕΗ...... η Παναγία Ελευθερώτρια, η παιδική μας φίλη. 

 Το βράδυ έπεφτα «ξερή» για ύπνο, ονειρευόμουν ότι πετώ στα σύννεφα, ανάλαφρη και ξέγνοιαστη………….ακόμα θυμάμαι τη φωνή της γιαγιάς μου, να αντηχεί στην γειτονιά, όταν με φώναζε χωρίς ιδιαίτερη αγωνία, τότε ήταν άλλοι οι καιροί, αλλά για να επιβεβαιώσει ότι είμαι εκεί κοντά και να συνεχίσει ήσυχη το πλέξιμο της.

Κείμενο: Σπυριδούλα Μπετσάνη

Φωτό: Μίνα Λυμπιτάκη